Sopot Festival (początkowo Międzynarodowy Festiwal Piosenki, w okresie 1977-1980 Międzynarodowy Festiwal Interwizji, po wznowieniu w 1984 ponownie pod nazwą "Międzynarodowy Festiwal Piosenki", od 1992 Sopot Festival) - polski festiwal muzyczny odbywający się w Operze Leśnej w Sopocie, najważniejszy obok Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
Spis treści |
edytuj Historia imprezy
Pierwszy festiwal trwał od 25 do 27 sierpnia 1961. Jego pomysłodawcą był Władysław Szpilman. Do 1963 włącznie festiwale odbywały się w hali Stoczni Gdańskiej a później festiwal przeniósł się do Opery Leśnej. Pierwszym konferansjerem festiwalu był Lucjan Kydryński, który w latach 60. prowadził audycję radiową "Rewia piosenki", a pierwszymi "konferansjerkami" były natomiast Irena Dziedzic znana wtedy z Telewizji i Zofia Słaboszewska. Spośród aktorów zapowiadali też w pierwszych festiwalach Mieczysław Voit, Elżbieta Czyżewska. W pierwszych festiwalach wykonano wiele pięknych melodyjnych piosenek.
Największy rozkwit festiwal przeżywał w latach 1977-1980, kiedy Telewizja Polska postanowiła uczynić z niego konkurencję dla Festiwalu Eurowizji, organizując Festiwal Interwizji. Zamysł zrealizowano z rozmachem, na jaki mogła już sobie pozwolić znakomicie doinwestowana przez Macieja Szczepańskiego TVP. Począwszy od charakterystycznej dla propagandy sukcesu telewizyjnej czołówki, przez imponującą - pełną światła i szkła, umiejętnie eksponującą las za sceną- scenografię, aż po dobór gwiazd i nagród (jacht pełnomorski jako Nagroda Publiczności) - festiwal próbował, mniej lub bardziej udanie, realizować polskie marzenie o wielkiej imprezie na światowym poziomie.
Na Festiwalu Interwizji organizowano 3 konkursy międzynarodowe:
- Konkurs o Grand Prix z udziałem przedstawicieli stacji telewizyjnych, w którym oceniano piosenki (kompozycje)
- Konkurs wytwórni fonograficznych o Grand Prix du Disque, w którym oceniano interpretację piosenek (czyli wykonawców)
- Konkurs Piosenki Polskiej- zgodnie z festiwalową tradycją zagraniczni uczestnicy obu konkursów przedstawiali swoje interpretacje polskich przebojów. Celem było propagowanie polskiej twórczości na szerszą skalę. Nagrodą w tym konkursie był Bursztynowy Słowik. Na zakończenie każdego z 4 festiwalowych wieczorów występowała jedna gwiazda - 3 razy zagraniczna i raz (w dniu konkursu polskiego) polska.
Najwięcej emocji festiwal wzbudził w 1979, gdy na scenie wystąpiła ówczesna gwiazda pierwszej wielkości, zespół Boney M, z zakazaną w Polsce piosenką Rasputin[1] (telewizja nadała ten występ z jednodniowym poślizgiem, wycinając kontrowersyjną - godzącą w sojusz z ZSRR - piosenkę). To wtedy Demis Roussos porwał do tańca Irenę Dziedzic, a Andrzej Rosiewicz latał jako pszczoła nad całą Operą Leśną.
W latach 1981- 1983 festiwal nie odbywał się ze względu na sytuację w kraju. W wielu artykułach prasowych w tym okresie pojawiły się artykuły podsumowujące całą historię festiwalu, panowało przekonanie, że impreza ta zniknęła na zawsze z kalendarza imprez. Wznowienie festiwalu w 1984, ponownie pod nazwą "Międzynarodowy Festiwal Piosenki" było prawdziwym wydarzeniem, oznaczającym tzw. postępującą normalizację sytuacji w kraju. Największym wydarzeniem tego festiwalu był występ, już pierwszego dnia, Charles'a Aznavoura. Była to największa zagraniczna gwiazda piosenki jaka odwiedziła Polskę od kilku lat.
W 1988 zorganizowano festiwal pod hasłem "Srebrny Jubileusz", z okazji 25-lecia imprezy. Gospodarzami festiwalu były dwa pokolenia prezenterów - Krystyna Loska i jej córka Grażyna Torbicka oraz Lucjan Kydryński i jego syn Marcin Kydryński.
Po festiwalu w 1988 (za którego organizację odpowiadał Teatr Muzyczny w Gdyni) na posiedzeniu Komitetu Organizacyjnego w Urzędzie Wojewódzkim ogłoszono, że nie ma środków do sfinansowania następnego. Na kolejne posiedzenie Jerzy Gruza zaprosił Wojciecha Korzeniewskiego z Biura Usług Promocyjnych UP w Sopocie, który zaproponował przejęcie festiwalu w prywatne ręce bez potrzeby dofinansowania ze strony budżetu. Wzbudziło to konsternację, ale po kilku następnych spotkaniach definitywnie wyrażono zgodę. Była to pierwsza tej rangi sprywatyzowana impreza w tamtych czasach w Europie Wschodniej, i to z powodzeniem, bez potrzeby jakiejkolwiek dotacji. W. Korzeniewski został prezydentem festiwalu i przy współpracy zaprzyjaźnionych firm oraz sponsorów organizował festiwale do 1993. Wśród partnerów byli między innymi znani brytyjscy producenci telewizyjni: Gavin Taylor i Ben Challis, którym udało się wyemitować fragmenty festiwalu w kilkunastu stacjach telewizyjnych na świecie, dzięki udziałowi czołowych gwiazd MTV: Johnny Hates Jazz, Dannii Minogue, Hue & Cry, Technotronic, Erasure, Deacon Blue, Alison Moyet, Aztec Camera, OMD, Bros, Jimmy Somerville, Paul King (prowadzący). Były to festiwale najbardziej rozbudowane do tej pory o imprezy towarzyszące, które ogarnęły całe miasto takie jak: Targi muzyczne (hala SKT), festiwale na Molo, Sopot Classic (w kościołach), Wielka gonitwa festiwalowa (hipodrom), festiwale w kinach, restauracjach, teatrze oraz na ul Bohaterów Monte Cassino.
Najważniejszymi partnerami W. Korzeniewskiego w budowaniu strategii marketingowej festiwali miały: brytyjskie Saatchi & Saatchi, MTV, Fuji TV , ULA ltd oraz Kąpielisko Morskie w Sopocie.
Organizatorem festiwalu od 1994 do 2004 była TVP. Prawo do organizacji straciła w 2004. Organizatorem Sopot Festival od 2005 jest telewizja TVN.
W 2006 organizator postanowił powrócić do międzynarodowego charakteru konkursu.
Obok występów konkursowych i występów gwiazd, wiele emocji wzbudzały też występy konferansjerów, zwłaszcza w okresie Festiwalu Interwizji kiedy na scenie brylowała Irena Dziedzic. We wcześniejszych latach uwagę publiczności przyciągał elegancki i kompetentny Lucjan Kydryński.
edytuj Międzynarodowe gwiazdy Sopot Festival
- 1964 Nadia Constantinoupoulou, Karel Gott
- 1966 Angela Zilia-piosenka Cyganeria.
- 1968 Zsuzsa Koncz
- 1969 Karel Gott, Muslim Magomajew
- 1977 Helena Vondráčková, The Richie Family
- 1978 Drupi, Pussycat, The Temptations, Ałła Pugaczowa
- 1979 Demis Roussos, Boney M
- 1984 Charles Aznavour
- 1985 Secret Service, Classic Nouveaux
- 1986 Bonnie Tyler, Herreys
- 1987 Jose Feliciano, Bad Boys Blue, Johnny Cash
- 1988 Kim Wilde, Sabrina, Francesco Napoli
- 1989 Savage, Blue System, C.C.Catch
- 1990 Ronnie Hawkins, Duo Datz, Erasure, Victor Lazlo, Curiosity Killed The Cat
- 1991 Dannii Minogue, Johnny Hates Jazz, Technotronic, Deacon Blue, Alison Moyet, Aztec Camera, OMD, Bros, Jimmy Somerville
- 1992 Kim Wilde, Bobby Kimbell, Sonia, Marillion, Simone Angel
- 1993 Boney M feat.Liz Mitchell, La Toya Jackson, Marc Almond, Helena Vondráčková, Jiří Korn
- 1994 B. B. Bugaloo
- 1995 Chuck Berry, Vanessa Mae, Annie Lennox
- 1996 The Kelly Family, Vaya Con Dios, Deep Forest, La Bouche
- 1997 Khadja Nin, Alexia, Secret Garden, Boyz II Men, Alphaville
- 1998 The Corrs, Chris Rea, Tanita Tikaram, Ace of Base, Era
- 1999 Lionel Richie, Whitney Houston, A*Teens
- 2000 Helena Vondráčková, Bryan Adams, Texas, gwiazdy sceny włoskiej - Drupi, Toto Cotugno, Matia Bazar, Albano Carrissi, I Santo California
- 2001 Goran Bregović, Lou Bega, UB40
- 2002 Zucchero, Garou
- 2003 Björk, Ricky Martin
- 2004 In-Grid, Kate Ryan, Patricia Kaas
- 2005 Patrizio Buanne, Lemar, Gordon Haskell, Scorpions, Simply Red, Bonnie Tyler
- 2006 Helena Vondráčková, Katie Melua, Elton John, Karel Gott, Demis Roussos, Drupi
- 2007 Emmanuel Moire, Norah Jones, Village People, Gloria Gaynor, Hot Chocolate, Kool & The Gang, Sister Sledge, Mattafix
- 2008 Thomas Anders, Sandra, Samantha Fox, Kim Wilde, Shakin' Stevens, Sabrina, Limahl i Kajagoogoo
- 2009 E.M.D. , Ola, Verona, Oceana, Josef Hedinger, Gabriela Cilmi.
edytuj Zwycięzcy konkursów festiwalu
| Rok | Wykonawca, tytuł piosenki | Zwycięski kraj |
|---|---|---|
| 1961 | Jo Rolland - Nous deux |  - Szwajcaria |
| 1962 | Jeanne Yovanna - Ti Krima |  - Grecja |
| 1963 | Tamara Miansarowa - Пусть всегда будет солнце (Zawsze niech będzie słońce) Simone Langlois - Toi et ton sourire |
 - ZSRR - Francja |
| 1964 | Nadia Constantinoupoulou - Je te remercie mon coeur | - Grecja |
| 1965 | Monique Leyrac - Mon pays |  - Kanada |
| 1966 | Lana Cantrell - I'm all smiles |  - USA |
| 1967 | Dana Lerska - Po prostu jestem |  - Polska |
| 1968 | Urszula Sipińska - Po ten kwiat czerwony | - Polska |
| 1969 | Henri Dès - Maria Consuella | - Szwajcaria |
| 1970 | Robert Charlebois - Ordinaire | - Kanada |
| 1971 | Samantha Jones - He moves me |  - Wielka Brytania |
| 1972 | Andrzej Dąbrowski - Do zakochania jeden krok (ex-aequo) Lew Leszczenko - Я не был с ним знаком (Ja nie znałem się z nim) |
- Polska - ZSRR |
| 1973 | Tony Craig - Can you feel it | - Wielka Brytania |
| 1974 | Marion Rung - Uskon lauluun |  - Finlandia |
| 1975 | Glen Weston - I still love you | - Wielka Brytania |
| 1976 | Irina Ponarowskaja - Toropos | - ZSRR |
| 1977 | Helena Vondráčková - Malovaný džbánku |  - Czechosłowacja |
| 1978 | Ałła Pugaczowa - Всё могут короли (Królowie wszystko mogą) | - ZSRR |
| 1979 | Czesław Niemen - Nim przyjdzie wiosna | - Polska |
| 1980 | Marion Rung - Where Is The Love | - Finlandia |
| 1981 | festiwal nie odbył się | |
| 1982 | festiwal nie odbył się | |
| 1983 | festiwal nie odbył się | |
| 1984 | Krystyna Giżowska - Blue Box | - Polska |
| 1985 | Herrey's - Summer Party |  - Szwecja |
| 1986 | Mara Getz - Hero of my heart | - USA |
| 1987 | Double Take - Rockola |  - RFN |
| 1988 | Kenny James - The Magic in you | - USA |
| 1989 | Dance With The Strangers By |  - Norwegia |
| 1990 | Lora Szafran - Zły chłopak oraz Trust me at once | - Polska |
| 1991 | New Moon- Ice |  - Łotwa |
| 1992 | Edyta Bartosiewicz - Love | - Polska |
| 1993 | Arina - Rain is coming down |  - Litwa |
| 1994 | Varius Manx - Zanim zrozumiesz | - Polska |
| 1995 | Kasia Kowalska - Jak rzecz oraz A to co mam | - Polska |
| 1996 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 1997 | Total Touch - Somebody Else's Lover |  - Holandia |
| 1998 | Alex Baroni - Male che fa male |  - Włochy |
| 1999 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2000 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2001 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2002 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2003 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2004 | część konkursowa festiwalu nie odbyła się | |
| 2005 | Andrzej Piaseczny - Z głębi duszy | - Polska |
| 2006 | Mattafix - Big City Life | - Wielka Brytania |
| 2007 | Feel - A gdy jest już ciemno | - Polska |
| 2008 | Oh Laura - Release me | - Szwecja |
| 2009 | Gabriella Cilmi - Sweet about me |  - Australia |
edytuj Najwięcej sukcesów
| Liczba zdobytych Grand Prix |
Kraj |
|---|---|
| 10 | Polska |
| 4 | Wielka Brytania, ZSRR |
| 3 | USA |
| 2 | Grecja, Szwajcaria, Kanada, Finlandia, Szwecja |
| 1 | Francja, Czechosłowacja, RFN, Norwegia, Łotwa, Austria, Litwa, Holandia, Włochy, Australia |
edytuj Linki zewnętrzne
- Strona Sopot Festival (Plejada)
- Sopot International Song Festival Information (ang.)
- Strona Bałtyckiej Agencji Artystycznej o Festiwalu w Sopocie
edytuj Zobacz też
- album muzyczny Przeboje Opery Leśnej
Przypisy
|
|||||
|
|||||||||||||||||